“Ik heb veel meegemaakt, maar dat is niet waar mijn verhaal stopt!”
Shalini spreekt open over haar verleden.
“Ik heb een pittige jeugd gehad, met misbruik, mishandeling en het verlies van mijn vriend door zelfmoord. Dat soort dingen neem je mee. Voor mij werd uitgaan een manier om daarmee om te gaan.”
Op Curaçao bouwde ze een leven op waarin feesten, alcohol en drugs centraal stonden.
“Ik noem het de Ibiza-levensstijl. Alles wat eigenlijk niet goed voor je is, gebeurde. Maar ergens bleef ik altijd zoekende, ook naar geloof en zingeving.”
Een keerpunt
De echte verandering begon toen Shalini zwanger werd van haar dochter.
“Vanaf het moment dat ik wist dat ik zwanger was, voelde ik: ik moet het anders doen.”
Toch bleef haar leven onrustig. De relatie met de vader van haar dochter liep stuk na geweld.
“Toen hij mijn vinger brak terwijl ik mijn baby vasthield, wist ik: dit stopt hier. Mijn kind gaat niet opgroeien zoals ik dat heb meegemaakt.”
Op zoek naar hulp
Ondanks haar wil om te veranderen, bleef het verleden haar achtervolgen. Een terugval met alcohol werd een confronterend moment.
“De dag erna hoorde ik wat ik had gedaan, en zag ik de blik van mijn moeder. Dat was voor mij het punt dat ik hulp moest zoeken.”
Ze ging jarenlang in therapie en doorliep verschillende trajecten. Daarna volgde een zware burn-out. “Ik was op. Ik huilde zonder reden, had nergens energie voor. Het voelde anders dan depressie—alsof ik er wel was, maar eigenlijk niet meer wilde.”
House of Hope: een plek van rust
Via een buurvrouw kwam Shalini terecht bij House of Hope, waar ze begon als vrijwilliger.
“Hier heb ik rust gevonden. Je mag jezelf zijn, met alles wat je meebrengt. Dat had ik nog nooit zo ervaren.”
Ze ontdekte kwaliteiten in zichzelf die ze eerder niet zag en werd aangemoedigd om een opleiding social work te starten. Inmiddels zit ze in de afrondende fase.
“Als ik straks mijn diploma heb, wil ik hier blijven werken. Dit is mijn plek.”
Moeder zijn met een verleden
Shalini voedt haar dochter bewust en eerlijk op.
“Ik praat open met haar, op haar niveau. Ze weet wat ik heb meegemaakt. Ik wil niet dat ze dingen alleen moet dragen, zoals ik dat deed.”
Tegelijk is het opvoeden soms uitdagend.
“Ze zit in een fase waarin ze grenzen opzoekt. Dat is pittig. Maar ik zoek daar ook hulp bij, omdat ik het goed wil doen.”
Vooruitkijken
Na jaren van herstel voelt Shalini zich sterker, maar ook voorzichtig.
“Ik ben nu tien jaar alleen. Ik heb rust opgebouwd in mijn leven en ben bang om dat kwijt te raken door de verkeerde partner.”
Toch staat ze niet stil.
“Ik ben klaar om verder te groeien. Niet meer vanuit overleven, maar vanuit rust.”
“Hier vond ik liefde, rust en mezelf”
Als ze haar ervaring bij House of Hope samenvat, is ze duidelijk:
“Het heeft mij rust gegeven. Liefde. En de ruimte om mezelf opnieuw te ontdekken.”
Haar verhaal is er één van vallen en opstaan, maar vooral van doorzetten.
“Mijn verleden hoort bij mij, maar het bepaalt niet meer wie ik ben.”
