U komt al een tijdje bij House of Hope. Kunt u iets vertellen over uzelf?
“Mijn naam is Francisca. Ik kom oorspronkelijk uit Indonesië. Ik ben daar geboren en opgegroeid. Toen ik 27 jaar was, ben ik naar Nederland gekomen. Inmiddels woon ik al 46 jaar in Nederland.”
Hoe bent u in Nederland terechtgekomen?
“Dat is een lang verhaal,” lacht Francisca. “Mijn man kwam met zijn ouders, broer en zussen naar Indonesië om familie te bezoeken. Mijn moeder en ik haalden hen op van het vliegveld. Zo hebben wij elkaar ontmoet.”
“Later schreef hij dat hij met mij wilde trouwen. We leerden elkaar kennen door brieven. Ik schreef in het Indonesisch en zijn ouders vertaalden dat voor hem naar het Nederlands. Zijn brieven werden weer voor mij vertaald naar het Indonesisch. Zo werden we verliefd.”
Dus eigenlijk ontstond jullie liefde via brieven?
“Ja, precies. Hij schreef mooie dingen. Ik heb zelfs nog een liedje dat hij voor mij maakte op een papiertje bewaard. Hij was en is een lieve man. Hij drinkt niet, rookt niet en hij zorgt goed voor zijn familie.”
Hoe was het om naar Nederland te komen?
“Dat was niet makkelijk. Ik kwam hier zonder familie. Alles was anders. Het eten, het weer, de taal. Ik sprak geen Nederlands en ik kende niemand.
Mijn schoonouders hebben mij opgehaald op Schiphol. Kort daarna zijn we getrouwd. Ik moest heel erg wennen. Soms dacht ik: wat doe ik hier eigenlijk, zo ver van mijn familie vandaan?” Soms voelde ik me eenzaam. Ik miste mijn familie in Indonesië. Maar ik had een lieve man en lieve schoonouders. Zij hebben mij goed opgevangen.”
“Later kreeg ik ook hulp van een non die jarenlang in Indonesië had gewerkt. Zij gaf mij Nederlandse les. Ik heb de boeken nog steeds bewaard. Dankzij haar heb ik de taal geleerd en kon ik steeds beter mijn weg vinden.”
U heeft samen een dochter gekregen?
“Ja, een dochter: Natalie Monique. Daar zijn wij heel dankbaar voor. We hebben veel meegemaakt in ons leven, maar ook veel mooie dingen ontvangen.”
Hoe bent u bij House of Hope terechtgekomen?
“Via een vriendin, Sri. Zij zei tegen mij: ‘Kom mee naar House of Hope, dat is gezellig.’ En ze had gelijk. Hier komen mensen van allerlei culturen samen. We praten met elkaar, drinken koffie en wisselen ervaringen uit. Dat vind ik heel mooi.”
Wat betekent House of Hope voor u?
Francisca glimlacht breed.
“Het is hier gezellig. Echt gezellig. Lieve mensen. Soms dansen we, soms spelen we bingo. Je bent even uit de zorgen van alledag. Als ik hier ben, kan ik alles even loslaten. De moeilijkheden, de zorgen om mijn man, alles. House of Hope maakt mij gelukkig en vrolijk. Mijn dag kan dan niet meer stuk. We genieten van dit huis. Het is een hele goede zaak.”
“Als ik thuis ben, zorg ik veel voor mijn man. Dat is soms zwaar. Maar hier kan ik even ontspannen en andere mensen ontmoeten. Dat helpt mij enorm.”
“Het is zo fijn dat mensen hier naar elkaar luisteren. Iedereen heeft wel iets meegemaakt in zijn leven. Hier hoef je dat niet alleen te dragen. Je voelt dat mensen om elkaar geven.”
Wat zou u tegen andere mensen willen zeggen die House of Hope nog niet kennen?
“Kom gewoon eens kijken. Je bent welkom. Er zijn lieve mensen en er is altijd tijd voor een praatje.”
